Voordat ik mensen persoonlijk ging begeleiden heb ik, nadat ik de hotelschool afgerond had, jaren in de horeca gewerkt. Later een secretaresse-opleiding gedaan en afgerond. Helaas werd ik op een bepaald moment ziek. Ik kreeg (weer) zware depressieve klachten met als gevolg een ziekenhuisopname van een paar maanden en daarna dagtherapie van ongeveer een jaar. Meerdere jaren heb ik medicatie (Efexor) gebruikt ter ondersteuning.

In die periode heb ik veel getekend, een soort van uitlaatklep. klik hier om een aantal van deze tekeningen te bekijken.

 

Na de behandeling

En toen … stond ik er ineens weer alleen voor en moest ik het helemaal zelf doen.

Juist in die tijd was het voor mij lastig en moeilijk om alleen de deur uit te gaan. Het kostte mij als alleenstaande moeder al moeite om de dag door te komen zonder iemand om me heen die me aanmoedigde en me tips gaf om allerlei struikelblokken te overwinnen.

Had ik toen maar een maatje gehad die ik kon bellen om obstakels en of problemen te bespreken. Waar ik mijn verdriet en zorgen mee kon delen. Of iemand die even naar me toe kon komen voor een luisterend oor en of advies.

Dit alles heeft mij zeer gemotiveerd om er (nog meer) te zijn voor anderen.